Poziomy Saiyan

Transformacja Saiyanina posiadającego ogon, wywoływana przez odpowiednią ilość fal Blutz pochodzących między innymi ze światła pełni księżyca lub sztucznie wytworzonego źródła. W tej formie Saiyanin przemienia się w olbrzymią małpę, a jego moc rośnie około dziesięciokrotnie. Niektórzy doświadczeni Saiyanie potrafią zachować świadomość i kontrolę nad przemienionym ciałem.

Klasyczna transformacja Saiyanina charakteryzująca się złotymi włosami, jasnymi brwiami, turkusowo-zielonymi oczami oraz gwałtownym wzrostem mocy. W głównej historii Goku jest pierwszym współczesnym Saiyaninem, którego pokazano podczas osiągania tej formy - nastąpiło to w walce z Friezą na Namek. W późniejszych wydarzeniach forma stała się podstawą kolejnych rozwinięć i bardziej zaawansowanych transformacji.

Rozwinięcie podstawowego Super Saiyana, w którym wojownik zwiększa masę mięśniową, siłę i zapas energii kosztem części szybkości i efektywności. Podczas przygotowań do Igrzysk Cella formę tę wykorzystywali przede wszystkim Vegeta i Trunks; Goku również potrafił ją osiągnąć, lecz świadomie nie obrał jej jako docelowej drogi rozwoju.

Skrajnie umięśniona odmiana Super Saiyana zapewniająca ogromny wzrost siły fizycznej kosztem szybkości i efektywności. Trunks użył jej przeciwko Perfect Cellowi, lecz Cell szybko wskazał jej podstawową wadę: sama przewaga siły nie wystarcza, gdy przeciwnika nie można dosięgnąć. Goku również potrafił przyjąć tę formę, ale odrzucił ją z tego samego powodu.

Dalszy rozwój Super Saiyana. Forma ma bardziej ostre, uniesione włosy, intensywniejszą aurę i charakterystyczne wyładowania elektryczne. Gohan jako pierwszy znany wojownik osiągnął ją w pełni podczas Igrzysk Cella, gdy wstrząs po śmierci Androida 16 doprowadził do przełamania jego dotychczasowych ograniczeń.

Transformacja wyróżniająca się ogromnym wzrostem mocy i bardzo wysokim zużyciem energii. Goku opanował ją podczas pobytu w Zaświatach i po raz pierwszy pokazał na Ziemi w walce z Majin Buu; jego wersja charakteryzuje się bardzo długimi złotymi włosami i zanikiem brwi. W Dragon Ball Daima ujawniono również Super Saiyan 3 Vegetę, którego wygląd różni się od wersji Goku, ale oficjalnie nosi tę samą nazwę transformacji.

Odmiana Wielkiej Małpy występująca w Dragon Ball GT, łącząca przemianę Oozaru z mocą Super Saiyana. Ciało zachowuje olbrzymią małpią postać, lecz futro przybiera złoty kolor. Goku osiągnął tę formę po odzyskaniu ogona i wystawieniu na odpowiednią dawkę fal Blutz, a po odzyskaniu kontroli nad własnym umysłem przeszedł z niej do Super Saiyan 4. Vegeta również przyjął postać Złotej Wielkiej Małpy dzięki urządzeniu Bulmy generującemu fale Blutz, zanim osiągnął Super Saiyan 4.

Nazwa transformacji po raz pierwszy wprowadzona w Dragon Ball GT, gdzie Super Saiyan 4 łączy humanoidalną postać Saiyanina z cechami Wielkiej Małpy. Goku osiągnął tę wersję po przemianie w Golden Great Ape (Złotą Wielką Małpę) i odzyskaniu kontroli nad sobą. Vegeta uzyskał ją dzięki urządzeniu Bulmy generującemu fale Blutz, a fuzja obu wojowników stworzyła Super Saiyan 4 Gogetę. Dragon Ball Daima przedstawiło odrębną wersję transformacji noszącą tę samą oficjalną nazwę. Goku po raz pierwszy przyjął ją podczas finałowej walki z Gomahą, gdy Neva pomógł wydobyć z niego uśpioną moc. Po późniejszym przywróceniu dorosłej postaci Goku potrafił ponownie przejść z Super Saiyan 3 do Super Saiyan 4 już bez bezpośredniej pomocy Nevy. Wariant z Daima ma własny projekt i sposób przebudzenia, dlatego nie należy utożsamiać jego mechaniki z wersją znaną z Dragon Ball GT.

Boska transformacja wykorzystująca god ki. Goku po raz pierwszy uzyskał ją dzięki rytuałowi, w którym pięciu prawych Saiyanów przekazało energię szóstemu — Goku. Forma wysmukla sylwetkę, nadaje włosom i oczom czerwony kolor oraz pozwala użytkownikowi posługiwać się boską energią. Później Goku i Vegeta nauczyli się korzystać z tej mocy również dzięki treningowi.

Forma znana pierwotnie jako Super Saiyan God Super Saiyan. Powstaje, gdy Saiyanin potrafiący używać boskiego ki przechodzi w Super Saiyana. Charakteryzują ją niebieskie włosy, oczy i aura oraz bardzo duża moc połączona z możliwością precyzyjnej kontroli energii. Goku i Vegeta rozwinęli tę transformację podczas treningu u Whisa. W różnych wersjach Dragon Ball Super forma ta doczekała się odmiennych metod dalszego udoskonalania, dlatego nie wszystkie jej rozwinięcia występują jednocześnie w anime i mandze.

Rozwinięta wersja Super Saiyan Blue osiągnięta przez Vegetę w anime Dragon Ball Super podczas Tournament of Power (Turnieju Mocy). Forma wzmacnia jego boską transformację, nadając włosom i aurze intensywniejszy niebieski odcień oraz wyraźnie zwiększając moc. Oficjalne materiały używają nazw Super Saiyan God Super Saiyan (Evolved) oraz Super Saiyan God SS Evolved. Ta konkretna wersja transformacji należy do ciągłości anime i nie występuje w mandze Dragon Ball Super w identycznej postaci.

Specjalna transformacja Goku Blacka w Dragon Ball Super. Powstaje dzięki połączeniu ciała Saiyanina Goku z boską naturą Zamasu, dlatego nie jest formą dostępną dla zwykłych Saiyan. W tej postaci włosy Goku Blacka przybierają jasnoróżowy kolor, a jego moc znacznie przewyższa wcześniejsze możliwości. W mandze Goku Black wcześniej posługiwał się również klasycznym Super Saiyanem, zanim rozwinął Super Saiyan Rosé.

Filmowa transformacja Broly’ego z klasycznych filmów Dragon Ball Z. Charakteryzuje się zielonkawo-złotymi włosami, ogromną masą mięśniową i brakiem widocznych źrenic. Jest charakterystyczna dla dawnej, filmowej wersji Broly’ego i nie należy utożsamiać jej bezpośrednio z formami współczesnego Broly’ego z Dragon Ball Super, którego historia i mechanika przemian są inne.

Forma użyta przez Goku wyłącznie w filmie „Lord Slug”. W samym filmie przedstawiono ją jako ówczesne wyobrażenie Super Saiyana, zanim ostateczny wygląd transformacji pojawił się w anime; późniejszy przewodnik Daizenshuu 7 określił tę postać jako Giji Super Saiyan. Nazwy „Pseudo Super Saiyan” i „False Super Saiyan” są popularnymi angielskimi określeniami, lecz nie stanowią jednoznacznej oficjalnej angielskiej nazwy. Goku zachowuje ciemne włosy, otacza go złota aura, a jego oczy tracą widoczne źrenice.

Niepełny etap opanowania Ultra Instinct (Ultra Instynktu), boskiej techniki pozwalającej ciału reagować na zagrożenie bez konieczności świadomego podejmowania decyzji. Goku po raz pierwszy przebudził ten stan podczas Turnieju Mocy w walce z Jirenem. Wyróżnia go srebrzysty blask oczu, ciemne włosy oraz niebiesko-biała aura. Forma zapewnia niezwykłą szybkość reakcji i zdolność automatycznego unikania ataków, lecz początkowo Goku nie potrafił utrzymywać jej przez długi czas. Ultra Instynkt nie jest klasyczną transformacją charakterystyczną dla Saiyanów, lecz boską techniką i stanem bojowym.

Pełniej opanowana wersja boskiej techniki Ultra Instinct, rozpoznawalna u Goku po srebrnych włosach i oczach. W tym stanie ciało wojownika może wykonywać uniki, kontrataki i ruchy bojowe niemal niezależnie od świadomych myśli, co pozwala reagować z niewiarygodną szybkością. Goku po raz pierwszy osiągnął pełny Ultra Instynkt podczas finałowej części Turnieju Mocy przeciwko Jirenowi, a później rozwijał technikę podczas treningu z Merusem i walki z Moro. W mandze Dragon Ball Super Goku opracował również własny wariant wykorzystujący zasady Ultra Instynktu przy zachowaniu emocji i ciemnych włosów, określany w oficjalnych materiałach jako jego „true Ultra Instinct”. Ultra Instynkt nie jest odmianą Super Saiyana i może być stosowany przez istoty innych ras.